پنجشنبه ، 02 مرداد 1393  |  English
  نماینده سازمان در شورای حکام مرکز مطالعاتی منطقه‌ای پاسداری از میراث فرهنگی منصوب شد
نماینده سازمان در شورای حکام مرکز مطالعاتی منطقه‌ای پاسداری از میراث فرهنگی منصوب شد
  با حکم رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، محمدحسن طالبیان به عنوان نماینده سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری جمهوری اسلامی ایران در شورای حکام مرکز مطالعاتی منطقه‌ای برای پاسداری از میراث‌فره...
  روز قدس موزه‌ها و اماکن تحت پوشش سازمان تعطیل است
روز قدس موزه‌ها و اماکن تحت پوشش سازمان تعطیل است
   مدیرکل امور موزه‌ها و اموال منقول تاریخی-فرهنگی از تعطیلی موزه‌ها و اماکن تحت پوشش سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در روز جهانی قدس خبر داد. محمدرضا کارگر با اعلام این خبر گفت: روز جمعه 3 مرداد م...
  دبیر و اعضای ستاد بزرگداشت هفته دولت منصوب شدند
دبیر و اعضای ستاد بزرگداشت هفته دولت منصوب شدند
 دبیر و اعضای ستاد بزرگداشت هفته دولت طی حکمی از سوی رئیس سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری منصوب شدند. مسعود سلطانی‌فر، معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری طی حکمی دبیر و اعضا...
  اقتصاد احیاء اقتصاد خودکفاست
اقتصاد احیاء اقتصاد خودکفاست
مدیرعامل صندوق حفظ، احیا و بهره‌برداری از اماکن تاریخی با اشاره به اینکه احیاء بناهای تاریخی مقرون به صرفه است، گفت: اقتصاد احیاء اقتصاد خودکفاست. احسان ایروانی در نشست  خبری که روز گذشته در محل صندوق حفظ، احیا و ب...
  60 اثرتاریخی ،معنوی و ناملموس همدان آماده ثبت ملی شد
60 اثرتاریخی ،معنوی و ناملموس همدان آماده ثبت ملی شد
 در اولین شورای ثبت اداره میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری همدان در سال جاری 60 پرونده آثار تاریخی و معنوی به منظور پیشنهاد برای ثبت ملی آماده شد. مدیر کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری همدان در این زمینه گفت ...
(ادامه اخبار)

ميراث فرهنگی: به آثار مادي و معنوي به جامانده از گذشته گفته مي‌شود كه بر هويت فرهنگي يك جامعه انساني دلالت دارد و از آن جهت قابل توجه است كه در شناخت زندگي گذشتگان مفيد و مؤثر است و براي مطالعه جوامع، اقوام، و ملل گوناگون، و نيز بازشناسي آثار مادي تمدن‌ها و سير تشكيل و تكامل آنها سندي باارزش به‌شمار مي‌آيد. "اموال فرهنگي به اموال منقول و غيرمنقولي اطلاق مي‌شود كه از نظر ميراث فرهنگي يك كشور، واجد اهميت فراواني باشد...".

میراث دیجیتال: "ميراث ديجيتالی شامل اسنادي از تمام قسمت‌هاي جهان است كه از انواع مدارك موجود در همه زبان‌ها و همه زمينه‌هاي دانش به‌صورت ديجيتالي درآمده و يا از ابتدا به‌صورت ديجيتالي تهيه شده است و شكل ديگري ندارد شامل متن، پايگاه‌هاي اطلاعاتي، تصاوير ثابت و متحرك، اطلاعات شنيداري و گرافيكي، همين‌طور نرم‌افزارهاي مربوط به آن كه به‌صورت پيوسته يا غير آن تهيه شده است".

ميراث فرهنگي معنوی: ابتكار ديگر، اعلام روز جهاني موزه‌ها در سال 2004 از سوي شوراي بين‌المللي موزه‌ها (ايكام) به‌عنوان ميراث فرهنگي معنوي است، كه با هدف تأكيد بر اهميت ميراث فرهنگي غيرمادي و ناملموس انتخاب شده است. ميراث فرهنگي معنوي از دهه هفتاد ميلادي (1973) براي حفاظت از فولكلور مورد توجه كشورهاي عضو يونسكو قرار گرفت پيش از آن نيز در 1967 در اصلاحيه عهدنامه برن براي حراست از آثار ادبي و هنري از طريق قوانين حقوق مالكيت معنوي مطرح شده بود. مصاديق ميراث فرهنگي معنوي عبارتند از: زبان، دانش سنتي، اساطير، فولكلور، و مناظر فرهنگي. فرايند جهاني شدن در عرصه‌هاي اقتصادي، اجتماعي، و سياسي كه رشد سريع فناوري ارتباطاتي و اطلاعاتي آن را تقويت مي‌كند بازتاب‌هاي فرهنگي بسيار مهمي دارد. فرهنگ جوامع كوچك‌تر، به‌ويژه گنجينه فرهنگ روايي و سنن شفاهي، تحت‌تأثير فرهنگ غالب، به‌شدت رنگ مي‌بازد. از اين‌رو، جهاني‌سازي را عامل يكسان‌سازي فرهنگي مي‌دانند. بنابراين حفظ ميراث فرهنگي معنوي، به‌منظور بقاي فرهنگ‌هاي محلي و بومي براي استمرار تنوع فرهنگي در جهان، امري ضروري است. به‌همين سبب، يونسكو اين هدف را به‌عنوان يكي از اولويت‌هاي راهبردي در عرصه بين‌المللي فرهنگ با جديت دنبال مي‌كند.

میراث طبیعی: بر اساس تعریف مبنایی ارایه شده در کنوانسیون 1972 یونسکو میراث طبیعی به تشکل های فیزیکی، زیست شناختی و زمین شناختی، محل زیست گونه های گیاهی و جانوری در معرض خطر و مناطق دارای ارزش علمی و حفاظتی و زیباشناسی اطلاق می شود. پدیده ها یا مناطق مورد اشاره که اصطلاحا اموال طبیعی نامیده می شوند براساس ضوابط مشخصی به عنوان میراث جهانی در نظر گرفته خواهند شد که عبارتند از: نمونه های برجسته ای که معرف مراحل عمده سیر تحول زمین هستند. از جمله نشانه ها و مدارک مربوط به شیوه های زیست، فرآیندهای هنوز فعال زمین شناسی در تحول و شکل گیری زمین یا عناصر زمینی، آثار رویدادهای مهم، نمونه های شاخص معرف فرآیندهای بوم شناختی، زیست شناختی مربوط به تحول بوم سازگان های آب شیرین، بوم سازگان های دریایی یا ساحلی و اجتماعات گیاهی و جانوری، آثار معرف پدیده های طبیعی یا حوزه هایی طبیعی استثنایی و اهمیت زیباشناختی دارند، زیست گاه های طبیعی که از نظر حفظ تنوع زیست شناختی اهمیت بسیار دارند، از جمله آن دسته ای که در برگیرنده گونه های در معرض خطرند و از جنبه علمی یا حفاظتی ارزش جهانی استثنایی دارند.  

میراث ناملموس: طبق مفاد بند دوم کنوانسیون 2003 یونسکو، «میراث فرهنگی ناملموس»، این گونه تعریف می‏شود: «رویّه‏ها (عُرف‏ها)، نمادها، دانش‏ها، مهارت‏ها، ابزارها، اشیا، آثار هنری و مکان‏های مرتبط با آنها، که جوامع و افراد، آنها را بخشی از میراث ناملموس خود می‏شناسند و همواره از نسلی به نسلی دیگر منتقل می‏شود و پیوسته به وسیله انسان‏ها و جوامع و گروه‏ها در پاسخ به محیط اطرافشان و در تقابل با طبیعت و تاریخشان خَلق می‏شود و سازگار با مفاد حقوق بشر بین‏المللی و شرایط احترام متقابل میان جوامع، گروه‏ها و اشخاص باشد».
هر چند هنوز تعریف جامعی از «میراث ناملموس» ارائه نشده است، ولی با تأمل در مفاد بند دوم کنوانسیون - که ذکر کردیم - می‏توان فهرست مفیدی از حوزه‏هایی که در آنها میراث فرهنگی ناملموس، بارز و روشن است، ارائه داد.

1. رویّه‏ها، نمادها و سنن شفاهی، به انضمام زبان، به عنوان حاصل میراث فرهنگی ناملموس ؛

2. هنرهای نمایشی، از جمله: تئاتر، موسیقی، قصه‏خوانی، حرکات موزون و ... ؛

3. آداب و سنن اجتماعی، آیین‏های مذهبی، مراسم جشن و شادی، اعیاد و ... ؛

4. دانش و تجربیات انسان در تعامل با طبیعت و جهان ؛

5. حرفه‏ها و صنایع دستی و آثار هنری ؛