اکوتوریسم طبق تعریف ارائه شده از سوی جامعه بین المللی اکوتوریسم، سفری مسئولانه به مناطق بکر طبیعی است که به حفظ محیط زیست و رفاه جامعه میزبان منجر می شود. با رشدصنعت گردشگري آمارتقاضا براي طبيعتگردي خصوصاً اكوتوريسم وشاخه اي مرتبط باآن نظير بازدید از حیات وحش، کویر نوردی، پرنده نگری، گردشگری روستايي، گردشگری نجومی و … افزايش يافته است. سازمان جهاني جهانگردي رشد تقاضا براي گردشگري طبيعت را سالانه 10-30 درصد برآورد مي كند، در حالي که رشد سالانه تقاضا براي گردشگري در كل 3- 4 درصد ميباشد.
طبق آمارهای انجمن جهانی اکوتوریسم نزديك به 40 درصدانگيزه سفرگردشگران،اكوتوريسم و بازديد از جاذبههاي طبيعي برآوردشده است.
اکوتوریسم از دیدگاه سازمان جهانی جهانگردی دارای مشخصات چهارگانه زیر است:
وابسته به طبيعت باشد.
از نظر اكولوژيك پايدار باشد.
آموزش و تفسير ارزشهاي سايت مهمترين بخش آن باشد.
جوامع محلي و ميزبان در آن مشاركت داشته باشند.
كشور ايران را ميتوان يكي از کشورهای برتر جهان از نظر قابليتهاي طبيعي دانست.
تنوع زيستي، تنوع اكوسيستمها، تنوع اقليمي و وجود چهار فصل كامل، و به طور كلي جاذبههاي طبيعي بيبديل در كنار فرهنگ اصيل ايراني اسلامي بيانگر قابليت بالاي توسعه طبيعتگردي و اكوتوريسم در ايران است.
بر همین اساس و با عنایت به ظرفیتهای موجود در واحد دورکاری سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری،گروه تخصصی اکوتوریسم در این واحد، با رویکردی فراگیر در حوزه سازمان و در میان مدت در تعامل با دیگر سازمانهای موثر در امر توسعه پایدار اکوتوریسم، با ساختاری غیر متمرکز، اما کارآمد، هماهنگ با فسلفه دورکاری، آغاز به كار نموده است.