برنامهی پژوهشی معتبر آن است که از رويهی علمی تبعيّت کند. رويهی علمی را، در تعريفی نخستين، میتوان روش دستيابی به نتيجهگيریهايی نقدپذير معرّفی کرد. شرط نقدپذير بودن هر ادّعايي، نيز، طبعاً، صورتبندی آن در چهارچوبی در دسترس مخاطب، يا، بهاصطلاح، «بينالاذهانیبودن» آن، است. در اين ميان، زبانشناسی نهتنها استثنا نيست، که ادّعا دارد، بهخاطر سرلوحه قراردادن آرای فلاسفهی علم، و استناد به عينيّت علمی، همواره «تجربیتر» از رقبای خود در جمع علوم انسانی ظاهر شده است. و گويششناسی (بهبيانی فراگيرتر، «زبانشناسی توصيفی»)، البتّه، شايد بارزترين تجلّی استناد به اين روش در ساحَت فراگير زبانشناسی باشد: ميدانپژوهی و توصيف، که در روش علمی موردقبولِ زبانشناسان مقدّمات آزمون نظريهاند، در همين شاخه(ها) صورت میبندند.
از سويي، تلاش پژوهشگاه ميراث فرهنگی و گردشگري، همواره، اين بوده که علمیترين برنامههای پژوهشی را در حوزههای موردعلاقه برنامهريزی و هدايت نمايد. در همين ارتباط، نيز، بر تدوين شيوهنامههای علمی مربوطه، بهعنوان نخستين اولويّت، و تضمينکنندهی روشمندی برنامه، همواره تأکيد شده است، تا بدانجا که معتقديم طرحهای کلان ملّی، منطقهای، يا بينالمللی، بدون تکيه بر شيوهنامه، اصولاً، به بیراهه خواهند رفت (اگر نگوييم اساساً اجرا نخواهند شد).
طرح ملّی «اطلس زبانی ايران» چنين طرحی است.
ادامه . . .
براي ديدن تصاوير پايگاه اطلس زباني ايران اينجا را كليك كنيد
براي ديدن تصاوير غرفه اطلس زباني ايران در حاشيه نخستين همايش ملي زبان شناسي، كتيبه ها و متون اينجا را كليك كنيد
برنامهی پژوهشی معتبر آن است که از رويهی علمی تبعيّت کند. رويهی علمی را، در تعريفی نخستين، میتوان روش دستيابی به نتيجهگيریهايی نقدپذير معرّفی کرد. شرط نقدپذير بودن هر ادّعايي، نيز، طبعاً، صورتبندی آن در چهارچوبی در دسترس مخاطب، يا، بهاصطلاح، «بينالاذهانیبودن» آن، است. در اين ميان، زبانشناسی نهتنها استثنا نيست، که ادّعا دارد، بهخاطر سرلوحه قراردادن آرای فلاسفهی علم، و استناد به عينيّت علمی، همواره «تجربیتر» از رقبای خود در جمع علوم انسانی ظاهر شده است. و گويششناسی (بهبيانی فراگيرتر، «زبانشناسی توصيفی»)، البتّه، شايد بارزترين تجلّی استناد به اين روش در ساحَت فراگير زبانشناسی باشد: ميدانپژوهی و توصيف، که در روش علمی موردقبولِ زبانشناسان مقدّمات آزمون نظريهاند، در همين شاخه(ها) صورت میبندند.
از سويي، تلاش پژوهشگاه ميراث فرهنگی و گردشگري، همواره، اين بوده که علمیترين برنامههای پژوهشی را در حوزههای موردعلاقه برنامهريزی و هدايت نمايد. در همين ارتباط، نيز، بر تدوين شيوهنامههای علمی مربوطه، بهعنوان نخستين اولويّت، و تضمينکنندهی روشمندی برنامه، همواره تأکيد شده است، تا بدانجا که معتقديم طرحهای کلان ملّی، منطقهای، يا بينالمللی، بدون تکيه بر شيوهنامه، اصولاً، به بیراهه خواهند رفت (اگر نگوييم اساساً اجرا نخواهند شد).
طرح ملّی «اطلس زبانی ايران» چنين طرحی است.
ادامه . . .
براي ديدن تصاوير پايگاه اطلس زباني ايران اينجا را كليك كنيد
براي ديدن تصاوير غرفه اطلس زباني ايران در حاشيه نخستين همايش ملي زبان شناسي، كتيبه ها و متون اينجا را كليك كنيد